Ενημέρωση

Η καρδιά με την λογική βρίσκονται πάντα σε κόντρα. Καθώς η μια επιθυμεί πάντα αυτό που κατακρίνει η άλλη. Αφενός η καρδιά έχει μια πιο αυτόνομη, αντανακλαστική λειτουργία. Νιώθει, και αυτό είναι. Δεν μας αφήνει περιθώρια επιβολής. Δεν έχουμε ελέγχο στην καρδιά, όσο και αν θα το θέλαμε. Και όχι μόνο δεν διαθέτουμε τον έλεγχο της, αλλά πολλές φορές διαθέτει εκείνη τον δικό μας. Μας σπρώχνει στην υλοποίηση των επιθυμιών της σε τέτοιο βαθμό που η αντίδραση σε αυτές φαντάζει τόσο εξουθενωτική. Και σε αυτό το σημείο παρουσιάζεται η λειτουργία του μυαλού ή αλλιώς της λογικής. Η λογική μας καθρεφτίζει τα πρέπει και τα δεν πρέπει. Αυτά που μας επιτρέπονται να πράττουμε και αυτά που αν πράξουμε, θα βιώσουμε επίπονα συναισθήματα. Η λογικά αντιμάχεται της καρδιάς και πολλές φορές μετριάζει την παιδιάστικη ορμή της, τον αυθορμητισμό της. Η λογική είναι αυτή που μας ντύνει με αμφιβολίες και ανασφάλειες. Και ως πλάσματα προικισμένα με την δύναμη της σκέψης επιλέγουμε συχνά να ακολουθήσουμε τον δρόμο της λογικής. Και αυτό επειδή φοβόμαστε πως αν πράξουμε αυτό που νιώθουμε θα γίνουμε στόχος γελοιοποίησης, απομόνωσης ή απλώς ότι θα εκτεθουμε ανεπανόρθωτα σε κάποιον χωρίς δυνατότητα επιστροφής στην πρότερη κατάσταση. 

Πολλές φορές όμως, είναι όμορφο και αναζωογόνητικο να ακολουθούμε ακριβώς αυτό που θέλει η καρδιά μας. Χωρίς δεύτερη σκέψη. Ακόμα και αν γνωρίζουμε πως αυτή η επιλογή μας οδηγεί σε ένα βέβαιο λάθος. Είναι ωραίο μερικές φορές να εκφράζουμε τα αγνά και ακατέργαστα συναισθήματα μας όταν αυτά διαθέτουν όμορφο περιεχόμενο. Να απαλλάξουμε αυτήν την ορμή από την αλλοτριωτική δύναμη των ανασφαλειών. Αν λοιπόν, νιώθουμε κάτι ωραίο, ακόμα και αν ξέρουμε ότι αφορά τον λάθος άνθρωπο ή εμφανίζεται σε λάθος στιγμη, είναι σημαντικό να το εκφράσουμε. Με αυτόν τον τρόπο θα νιώσουμε την ανακούφιση που προσδίδει η απελευθέρωση των καταπιεσμένων συναισθημάτων αλλά και ένα αίσθημα ότι ακόμα και αν δεν είχε ανταπόκριση αυτή η συναισθηματική μας έκφραση, τουλάχιστον έκανε κάποιον να νιώσει αντικείμενο αγάπης και στοργής.