Ενημέρωση

Η σπατάλη τροφής ένα τεράστιο κοινωνικό πρόβλημα.

Η σπατάλη και η απώλεια τροφίμων αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα για την ανθρωπότητα και τον πλανήτη.

Κάθε χρόνο στην Ευρώπη 88 εκατομμύρια  τόνοι  φαγητού καταλήγουν στα σκουπίδια.

Παγκοσμίως πετιέται το 40% των παραγόμενων τροφίμων.

Σπατάλη τροφίμων ισούται με σπατάλη νερού ( το νερό που απαιτήθηκε για ένα τρόφιμο που δεν καταναλώθηκε) καλλιεργήσιμης γης ( το χώμα και ο κόπος του γεωργού που καλλιέργησε ένα τρόφιμο που δεν καταναλώθηκε) και ενέργειας (τρακτέρ κατά την καλλιέργεια και φορτηγά κατά την μεταφορά καθώς και άλλες μορφές ενέργεια που απαιτήθηκαν στην συντήρηση του τροφίμου).

Η σπατάλη τροφίμων παρατηρείται στους εξής τομείς

  • Πρωτογενής τομέας ( αγροτική παραγωγή)
  • Τομέας μεταποίησης
  • Τομέας χονδρεμπορίου
  • Τομέας εστίασης
  • Νοικοκυριά

Το 30% των τροφίμων πετιέται λόγω κακής εμφάνισης ή κακής συντήρησης ή αποθήκευσης.

 Απλές καθημερινές λύσεις που μπορεί ο καθένας ατομικά να υιοθετήσει.

  1. Μέθοδος first in first out. Το τρόφιμο που μπήκε πρώτο στο ψυγείο μας πρώτο θα πρέπει και να καταναλωθεί. Μην το στριμώχνετε στο πίσω μέρος του ραφιού δεν θα έχει ελπίδες!
  2. Μεταποιούμε τα τρόφιμα σε σάλτσες , χυμούς, γαρνιτούρες και ότι μπορούμε το καταψύχουμε έγκαιρα για μελλοντική χρήση. Μπορούμε και να το αφυδατώσουμε όπως για παράδειγμα το ψωμί, το κάνουμε φρυγανιά ή γαλέτα.
  3. Φτιάχνουμε λίστα τροφίμων και ιδανικά εβδομαδιαίο πρόγραμμα διατροφής. Ψωνίζουμε μόνο όσα χρειαζόμαστε.
  4. Στα εστιατόρια παραγγέλνουμε ποσότητες που θα τρώγαμε και στο σπίτι μας. Το περίσσιο φαγητό το παίρνουμε σπίτι μας.
  5. Μοιραζόμαστε, χαρίζουμε και προσφέρουμε το φαγητό που δεν θέλουμε σε άτομα που το έχουν ανάγκη.

 

Η ονομασία της προέρχεται από το μίμος καθώς μοιάζει να κινείται αναπαριστώντας κατά κάποιο τρόπο τη συνειδητή ζωή με την ευαισθησία της στο φως και στο άγγιγμα. Τυχαία ή όχι, η μιμόζα συνδέεται με την ευαισθησία, τη λεπτότητα, την ευαισθητοποίηση, καθώς προσφέρεται σε κάποιες κουλτούρες σε όσους θρηνούν, αλλά και την άνθιση κυριολεκτική και μεταφορική σε κάθε τομέα. Κάθε άνοιξη, σηματοδοτώντας την αλλαγή της εποχής, συμβολίζει την ανανέωση, τη δύναμη και την καθαρότητα, ενώ τα πράσινα μέρη της που διατηρούνται όλο το χρόνο, θεωρούνται σύμβολο της αιώνιας ψυχής μας.

 

Το φυτό λέγεται ότι αρχικά καλλιεργούνταν στην Ασία και την Αφρική καθώς προτιμά τα θερμότερα κλίματα. Σταδιακά καλλιεργήθηκε σε διάφορα μέρη του κόσμου. Ένα άλλος μύθος θέλει τη μιμόζα να ανθίζει στα τέλη Φεβρουαρίου αναπολώντας τα θερμότερα κλίματα που εκείνο τον καιρό βιώνει το νότιο ημισφαίριο.

 

Άλλοι λένε ότι κίτρινο χρώμα της αναπαριστά τον ήλιο, τη χαρά, τη φιλία, την αλήθεια και τη νοητική διαύγεια. Το κίτρινο γενικότερα στα λουλούδια συνδέεται με την ευθυμία ενώ σε χρωματικό επίπεδο ενισχύει και την αυτοπεποίθηση (βλέπε τρίτο τσάκρα!).

 

Η επιλογή του συγκεκριμένου λουλουδιού στην Ιταλία τοποθετείται το 1946, όταν οι διοργανώτριες της γιορτής της γυναίκας ήθελαν να επιλέξουν ως σύμβολο ένα εποχιακό λουλούδι που να κοστίζει λίγο. Η μιμόζα θεωρείται και στην Αμερική το αντιπροσωπευτικό λουλούδι για τη γιορτή της γυναίκας!

 

Εσείς θα γιορτάσετε με μιμόζα σήμερα;

 

Πηγή Italiamata.com