Ενημέρωση

Στην καθημερινή μας ζωή ,ακούμε συνέχεια τη λέξη τραύμα. 

Τραύμα είναι η αντιμετώπιση του ψυχικού τραύματος ή ακόμα και διαταραχές μετατραυματικού στρες μετά από κάποιο γεγονός στο οποίο έχει εκτεθεί το άτομο. Τα τελευταία χρόνια έχουν δείξει ότι το συλλογικό τραύμα έχει επηρεάσει και τις επόμενες γενιές ,οι οποίες μετά από κάποιο γεγονός ,έχουν αναπτύξει συμπτώματα. Οι περισσότεροι άνθρωποι γνωρίζουν ότι τα τραύματα της παιδικής ηλικίας επηρεάζουν την ενήλικη ζωή. Η παιδική ηλικία παίζει σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη κάθε παιδιού. Υπάρχουν άραγε στοιχεία που συνθέτουν την ιδανική παιδική ηλικία? Ένα στοιχείο είναι η σταθερότητα. Ιδανικά όλοι μας θα έπρεπε να γεννιόμαστε μέσα σε μια οικογένεια γεμάτη στοργή και αγάπη. Οι γονείς μας θα έπρεπε να αγαπούν ο ένας στον άλλον. Να υπάρχει οικονομική ,κοινωνική και συναισθηματική σταθερότητα. Η σταθερότητα βοηθάει στην οριοθέτηση ,και στην αίσθηση σιγουριάς και ασφάλειας. Επίσης, χρειάζεται έλεγχος των συναισθημάτων. Μέσα σε ένα ασφαλές ,φιλικό περιβάλλον τα παιδιά κάνουν όσα χρειάζεται για να ωριμάσουν. Με αγάπη και στοργή που έχουν πάρει από τους γονείς , τα παιδιά μαθαίνουν να διαχειρίζονται το άγχος της καθημερινότητας τους. Το περιβάλλον είτε οικογενειακό είτε φιλικό διαμορφώνει την ταυτότητα του κάθε παιδιού και αυτή η ταυτότητα παραμένει μοναδική για όλους. Το ψυχικό τραύμα έχει διάφορους ορισμούς όπως ότι το ψυχολογικό τραύμα είναι οτιδήποτε επηρεάζει την ικανότητα του σώματος να ανταπεξέλθει σε κατάσταση. Επίσης, είναι αυτό που το σώμα αντιλαμβάνεται ως απειλή για τη ζωή , με αποτέλεσμα να μην έχουμε άμυνα στον οργανισμό μας και να μην το προστατεύουμε. Κάποιες τραυματικές εμπειρίες είναι η κακοποίηση , ο εκφοβισμός ,φυσικές καταστροφές , πόλεμος. Το αναπτυξιακό τραύμα ,μας επηρεάζει διότι μας δημιουργεί άγχος και το άγχος αυτό παρεμβαίνει στην ανάπτυξη του εγκεφάλου. Για παράδειγμα, έχοντας μια πολυκατοικία στο μυαλό μας ,το ισόγειο αντιστοιχεί στη βάση εγκεφάλου και ελέγχει τις λειτουργίες που αφορούν τα συναισθήματα. Το ισόγειο αντιστοιχεί στη βάση εγκεφάλου ελέγχει τις λειτουργίες του σώματος που αφορούν την επιβίωση. Ο πρώτος όροφος αντιστοιχεί στο μεσεγκέφαλο. Αυτό το τμήμα συνδέεται άμεσα με το στέλεχος του εγκεφάλου. Ο μεσεγκέφαλος ελέγχει τα συναισθήματα του και την μνήμη. Επίσης, παρεμβαίνει στην απόκριση στο άγχος. Ο δεύτερος όροφος αντιστοιχεί στο φλοιό του εγκεφάλου και ελέγχει τις εκτελεστικές λειτουργίες όπως η κρίση. Ο μηχανισμός της επιβίωσης αναλαμβάνει δράση χωρίς υποστήριξη μπορεί να είναι και τραυματική και να μπλοκάρει την φυσιολογική ανάπτυξη του παιδιού. Όλη η ενέργεια διοχετεύεται στην επιβίωση ενώ η απειλή κυριαρχεί. Σε όλα αυτά έχουν ρόλο και τα πρότυπα προσκόλλησης. Οι γονείς, όταν δεν καλύπτουν τις ανάγκες των παιδιών ,διακυνδυνεύουν την ασφάλεια τους. Η κάλυψη των αναγκών συμβάλλει στην προσκόλληση, στο συναισθηματικό δεσμό ανάμεσα σε γονιό και παιδί. Αν ένα παιδί αναπτύξει ασφαλή προσκόλληση ως παιδί και δεξιότητες για φιλίες και σχέση. 

Μέσα από μια σχέση ένα παιδί αναπτύσσει συναισθήματα ,ενώ αν η προσκόλληση είναι αγχώδη τότε το παιδί ανησυχεί πολύ και δεν εμπιστεύεται τα τραύματα της παιδικής ηλικίας επηρεάζουν τον τρόπο με τον οποίο ένα άτομο  επικοινωνεί και επηρεάζουν και τη συναισθηματική νοημοσύνη. Η λύση σε όλο αυτό είναι η ψυχοθεραπεία σύμφωνα με έρευνες και το EMDR που συμβάλλουν στην επούλωση του. 

 

ΜΑΡΙΑ ΣΙΝΚ (ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ)

Η καλή κυκλοφορία του αίματος είναι κομβικής σημασίας, μιας και το αίμα μεταφέρει οξυγόνο και θρεπτικά συστατικά στον ιστό του σώματός σας, απομακρύνει το διοξείδιο του άνθρακα και τα απόβλητα από τους ιστούς, όντας απαραίτητο για τη διατήρηση της ζωής και την προώθηση της υγείας όλων των ιστών του σώματος.

Στο επίκεντρο της έρευνάς του ήταν το ποσό των 75.000 δολαρίων τον χρόνο, που ανέφερε έρευνα που είχε κάνει το Πρίστον το 2010

Τα πιο πολλά χρήματα φέρνουν την ευτυχία- δίχως να υπάρχει κάποιο «όριο» στο ποσό- αλλά δεν είναι το μυστικό γι’ αυτή, κατέληξε ψυχολόγος έπειτα από έρευνα.

Ο Μάθιου Κίλινγκσγουορθ- ψυχολόγος στο Πανεπιστήμιο της Πενσιλβάνια- διαπίστωσε από την έρευνά του ότι οι άνθρωποι που παίρνουν μεγάλο μισθό συχνά αναφέρουν υψηλότερα επίπεδα καθημερινής και συνολικής ικανοποίησης από τη ζωή τους.

Αυτό μπορεί να φαίνεται αναμενόμενο, αλλά παλιότερη έρευνα είχε διαπιστώσει ότι ο θετικός συσχετισμός ανάμεσα στις ετήσιες απολαβές και την καθημερινή ευτυχία μειωνόταν περίπου στο επίπεδο των απολαβών ύψους 75.000 δολαρίων τον χρόνο.

Ο Κίλινγκσγουορθ λέει ότι αυτό το παλιό εύρημα είναι λάθος. Αντιθέτως, από την έρευνα που έκανε διαπίστωσε ότι αυτός ο συσχετισμός δεν σταθεροποιείται ποτέ.

Τι έδειξε η έρευνα

«Αυτό που βρήκα είναι πως ο συσχετισμός ουσιαστικά αυξάνεται σταθερά με έναν ελαφρώς περίπλοκο τρόπο… οι αναλογικές αλλαγές έχουν ένα ισοδύναμο αντίκτυπο», δηλώνει στο CNBC. «Αυτό δεν σημαίνει ότι το ένα δολάριο έχει την ίδια σημασία για τον Τζεφ Μπέζος όπως για κάποιον που παίρνει τον κατώτατο μισθό. Σημαίνει ότι 10% περισσότερα χρήματα μπορεί να είχαν τον ίδιο αντίκτυπο για όλους» συμπληρώνει.

Στο επίκεντρο της έρευνάς του ήταν το ποσό των 75.000 δολαρίων τον χρόνο, που ανέφερε έρευνα που είχε κάνει το Πρίστον το 2010. Τότε, το συμπέρασμα ήταν ότι ένα υψηλότερο εισόδημα δεν κάνει απαραίτητα τους ανθρώπους χειροπιαστά πιο χαρούμενους στην καθημερινή ζωή τους.

Η νέα έρευνα του Κίλινγκσγουορθ δείχνει ότι η προσωπική ικανοποίηση μπορεί να αυξάνεται διαρκώς παράλληλα με το ετήσιο εισόδημα, πιθανόν επ’ αόριστον. Οι άνθρωποι με υψηλότερο εισόδημα συχνά νιώθουν ότι έχουν περισσότερο έλεγχο στη ζωή τους, σχολιάζει.

«Όταν έχεις χρήματα, έχεις επιλογές και αυτό μπορεί να εκδηλωθεί με διαφορετικούς τρόπους. Αγοράζεις βιολογικά σμέουρα στο σούπερ μάρκετ; Μπορείς να παραιτηθείς από τη δουλειά που δεν απολαμβάνεις ή πρέπει να συνεχίσεις επειδή δεν έχεις την οικονομική δυνατότητα να μείνεις άνεργος… Τελειώνεις μια σχέση με κάποιον με τον οποίο έχεις και οικονομικούς δεσμούς;», αναφέρει ως παράδειγμα.

Όπως και στη μελέτη του 2010, ο Κίλινγκσγουορθ ζήτησε από τους πάνω από 33.000 συμμετέχοντες να εκτιμήσουν το επίπεδο ευτυχίας τους με δύο παράγοντες: εκτιμώμενη και την βιωματική ευημερία, ή με άλλα λόγια, πώς νιώθουν ότι πάει η ζωή τους και πώς νιώθουν την κάθε στιγμή.

Όμως, ενώ οι ερευνητές του Πρίστον είχαν ζητήσει από τους μετέχοντες να αναφέρουν τα συναισθήματά τους από μνήμης, ο Κίλινγκσγουορθ χρησιμοποίησε μια εφαρμογή που τους έθετε το ερώτημα κάθε ημέρα προκειμένου να καταγράψει πώς αισθάνονταν εκείνη τη στιγμή.

«Οι αναμνήσεις των ανθρώπων είναι ατελείς. Ένα από τα πλεονεκτήματα από τον σχεδιασμό αυτής της μελέτης είναι ότι πάω όσο πιο κοντά γίνεται στην καθαρή μέτρηση, που είναι το “πώς νιώθεις αυτή τη στιγμή”. Οι άνθρωποι μπορούν να το απαντήσουν αυτό σχετικά εύκολα, σε σύγκριση με το αν έλεγες “πώς ένιωσες χθες, πώς ένιωσες τον προηγούμενο μήνα;”», εξηγεί.

Τα ευρήματά του, λέει, περιλαμβάνουν μια σημαντική αλλά σχετικά προφανή προϋπόθεση. Τα χρήματα είναι πιο πιθανό να επηρεάζουν την ευτυχία σου αν βάζεις ψηλά την οικονομική ασφάλεια. Πολλοί από τους μετέχοντες που ανέφεραν μεγαλύτερη ευτυχία με υψηλότερους μισθούς επίσης είπαν ότι εκτιμούν τη δυνατότητα να μπορούν να ξοδέψουν ελεύθερα για τις οικογένειές τους, ταξίδια, μαθήματα ή ακόμη και ιατρικά έξοδα.

Από την άλλη, όσοι είπαν ότι τα χρήματα δεν είναι πολύ σημαντικά, μετά βίας έπαιζε ρόλο για την ευτυχία τους το αν είχαν μέσο ή μεγάλο εισόδημα.

Η μελέτη τον οδήγησε σε ένα συμπέρασμα, λέει ο ψυχολόγος. Ότι τα περισσότερα χρήματα στην πραγματικότητα φέρνουν την ευτυχία, αλλά δεν είναι το μυστικό για αυτή.

«Δεν βλέπω κάποιο μαγικό αριθμό. Ουσιαστικά, όσο περισσότερα, τόσο καλύτερο», λέει για το ποσό, αλλά συμπληρώνει: «Δεν θα συμβούλευα να πιάσει κάποιος δεύτερη ή τρίτη δουλειά, γιατί τα χρήματα είναι απλά ένα από τα πολλά στοιχεία, ένα από τα πράγματα στο “χαρτοφυλάκιο” της ευτυχίας», καταλήγει.

πηγη in.gr

Εβδομάδα ευαισθητοποίησης για την καρδιακή ανεπάρκεια διανύουμε ως τις 8 Μαΐου – Η Ελληνική Καρδιολογική Εταιρεία αναφέρει όλα όσα πρέπει να προσέχουμε για να την προλάβουμε ή να την αντιμετωπίσουμε σωστά

Πάνω από 26 εκατομμύρια άτομα στον κόσμο έχουν καρδιακή ανεπάρκεια. Όμως με την κατάλληλη φαρμακευτική αγωγή και τις οδηγίες του γιατρού μπορούν να έχουν μια καλή ποιότητα ζωής για πολλά χρόνια.

Η καρδιακή ανεπάρκεια αποτελεί τη συχνότερη αιτία νοσηλείας σε καρδιολογική κλινική, αλλά και την κύρια αιτία απώλειας της ποιότητας ζωής. Εμφανίζεται στο 1% των ατόμων κάτω των 65 ετών περίπου, ενώ αυξάνει προοδευτικά στο 7% στα άτομα 75 – 84 ετών και στο 15% σε άτομα άνω των 85 ετών.

Η νόσος αυτή είναι συνήθως η τελική κατάληξη όλων των άλλων καρδιαγγειακών νοσημάτων, δηλαδή της παραμελημένης αρτηριακής υπέρτασης, της μη ελεγμένης χρόνιας αρρυθμίας, της στεφανιαίας νόσου, του σακχαρώδη διαβήτη, παθήσεων των νεφρών, των πνευμόνων και του θυρεοειδούς αδένα. Σπανιότερα, μπορεί να προκληθεί από φλεγμονές του καρδιακού μυός και κληρονομικά νοσήματα.

Οφείλεται στην αδυναμία της καρδιάς να ανταπεξέλθει στις ανάγκες του οργανισμού, δηλαδή να στείλει το αίμα στα όργανα για την θρέψη και λειτουργία τους. Επειδή το αίμα και το οξυγόνο δεν φτάνουν για να θρέψουν τους μυς και τα όργανα του σώματος, οι μύες κουράζονται, οπότε ο ασθενής αισθάνεται εύκολα κουρασμένος.

Παράλληλα, δεν επιστρέφει αρκετό αίμα στην καρδιά, επειδή η αδύναμη καρδιά δεν μπορεί να το τραβήξει πίσω. Το αίμα που δεν μπορεί να γυρίσει πίσω μαζεύεται στις φλέβες, αυξάνεται η πίεση μέσα σε αυτές, οπότε αρχίζουν να βγαίνουν υγρά στους γύρω ιστούς, κυρίως στα πόδια (οιδήματα- πρήξιμο) και την κοιλιά.

Καρδιακή ανεπάρκεια – συχνά αναστρέψιμη – μπορεί να προκληθεί και από τη χορήγηση ογκολογικής θεραπείας (χημειοθεραπευτικά/ακτινοβολίες), εφόσον δοθεί έγκαιρα η κατάλληλη φαρμακευτική αγωγή σε μια στενή συνεργασία ογκολόγου με καρδιολόγο.

Η Ελληνική Καρδιολογική Εταιρεία παρουσιάζει όλα τα νεότερα δεδομένα για την καρδιακή ανεπάρκεια με αφορμή την πανευρωπαϊκή εβδομάδα αφύπνισης για την καρδιακή ανεπάρκεια από τις 2-8 Μαΐου 2022.

Η διάγνωση

Η διάγνωση της καρδιακής ανεπάρκειας γίνεται από τον γιατρό με το ιστορικό και την φυσική εξέταση, ενώ η επιβεβαίωση από παρακλινικές εξετάσεις όπως ηλεκτροκαρδιογράφημα, υπερηχοκαρδιογράφημα, ακτινογραφία θώρακα, στεφανιογραφία, μαγνητική τομογραφία καρδιάς και ειδικότερες εξετάσεις αναπνευστικής λειτουργίας εφ’ όσον κριθούν απαραίτητες. O βιοχημικός και αιματολογικός έλεγχος μπορεί να αναδείξει παθογόνες καταστάσεις που συμβάλλουν στην εμφάνιση της καρδιακής ανεπάρκειας, ενώ η μέτρηση ειδικών πεπτιδίων στο αίμα βοηθά στον αποκλεισμό καρδιολογικής αιτιολογίας των συμπτωμάτων και σημείων. 

Η ηλικία

Η καρδιακή ανεπάρκεια ευτυχώς δεν είναι συχνή σε μικρές ηλικίες. Η μεγαλύτερη συχνότητα εμφάνισης της είναι σε ηλικίες άνω των 65 ετών, καθώς η στεφανιαία νόσος που αποτελεί και την κύρια αιτία της εκφράζεται σε μεγαλύτερες ηλικίες. Η συχνότητα της είναι περίπου 1% στα άτομα κάτω των 65 ετών, και αυξάνει προοδευτικά στο 7% σε άτομα 75 έως 84 ετών και στο 15% σε άτομα άνω των 85 ετών.

Σε νεαρούς ενήλικες το κύριο αίτιο καρδιακής ανεπάρκειας είναι οι συγγενείς καρδιοπάθειες που αποτελούν δομικές παθήσεις της καρδιάς από την γέννηση και οι μυοκαρδίτιδες που αποτελούν φλεγμονώδη προσβολή της καρδιάς από ιούς. Στην περίπτωση της μυοκαρδίτιδας η εμφάνιση καρδιακής ανεπάρκειας δύναται να συνοδεύει λιγότερο από το ένα τρίτο των περιπτώσεων και σε μεγάλο ποσοστό είναι αναστρέψιμη.

Γένους θηλυκού

Τα συμπτώματα δεν διαφοροποιούνται μεταξύ των φύλων. Όμως, οι γυναίκες εκδηλώνουν καρδιαγγειακά νοσήματα και καρδιακή ανεπάρκεια σε μεγαλύτερη ηλικία από αυτή των ανδρών. Έτσι, εμφανίζουν και περισσότερα συνοδά νοσήματα όπως σακχαρώδης διαβήτης, αρτηριακή υπέρταση, κολπική μαρμαρυγή.  Για το λόγο αυτό, μπορεί να εκδηλώσουν πιο προχωρημένη μορφή καρδιακής ανεπάρκειας. Οι γυναίκες μεγαλύτερης ηλικίας επίσης εμφανίζουν συχνότερα από τους άνδρες σημεία και συμπτώματα δεξιάς καρδιακής ανεπάρκειας, όπως οιδήματα κάτω άκρων και πλευριτικές συλλογές.

Αντιμετώπιση

Η θεραπεία της έγκειται στην θεραπεία της πρωταρχικής νόσου, κυρίως όταν η καρδιακή ανεπάρκεια είναι σε αρχικά στάδια, δηλαδή της αρτηριακής υπέρτασης, παχυσαρκίας, στεφανιαίας νόσου, βαλβιδικής νόσου.

Ανάλογα με το στάδιο και τα συμπτώματα της καρδιακής ανεπάρκειας τροποποιείται η χορηγούμενη αγωγή, από τα βασικά φάρμακα που βελτιώνουν την καρδιακή λειτουργία όπως οι αναστολείς του άξονα ρενίνης-αγγειοτενσίνης-αλδοστερόνης, οι β αποκλειστές και νεότερα ανάλογα και τα διουρητικά για την ανακούφιση των συμπτωμάτων από την κατακράτηση υγρών, έως την αντιμετώπιση του κινδύνου πρώιμου αρρυθμιολογικού θανάτου με τοποθέτηση ειδικού βηματοδότη-απινιδωτή και την μεταμόσχευση καρδιάς ή την τοποθέτηση συσκευών υποβοήθησης του έργου της καρδιάς στα προχωρημένα στάδια.

Η διατροφή, η ψυχολογική υποστήριξη και η συμμετοχή σε προγράμματα αποκατάστασης  που περιλαμβάνουν άσκηση και διαιτητική συμβουλευτική είναι απαραίτητη για τους ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια αλλά και τους οικείους τους. Στόχος είναι η ενημέρωση των ασθενών ώστε να γίνουν οι ίδιοι ικανοί να διαχειρίζονται τη νόσο τους, να προλαμβάνουν υποτροπές και να διατηρούν καλή ποιότητα ζωής στον χώρο τους. Ιδιαίτερα η διατροφή των ασθενών με καρδιακή ανεπάρκεια προκαλεί «πονοκέφαλο» στους θεράποντες, μια και οι ασθενείς ενδέχεται να εμφανίζουν πρόωρο αίσθημα κορεσμού και κατά συνέπεια μειωμένο αίσθημα πείνας, εξαιτίας αλλαγών στη γεύση, ενοχλημάτων ναυτίας, δύσπνοιας ή λόγω της ανορεκτικής δράσης διαφόρων βιολογικών παραγόντων που είναι ιδιαίτερα αυξημένοι στον οργανισμό τους εξαιτίας της νόσου.

Επιπλέον, οι ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια λαμβάνουν μεγάλο αριθμό φαρμάκων, που από μόνη της είναι μια κατάσταση που επηρεάζει τις διατροφικές τους συνήθειες.

Ο περιορισμός του νατρίου  (όχι περισσότερο από 2 γρ. ημερησίως) και η πρόσληψη καλίου στη διατροφή (όταν δεν συνυπάρχει νεφρική ανεπάρκεια) αποτελούν ακρογωνιαίο λίθο στις διατροφικές συστάσεις ασθενών με καρδιακή ανεπάρκεια και είναι από τις πιο συχνές, μη φαρμακολογικές προσεγγίσεις.

Είναι σημαντικό, οι ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια να συνηθίζουν να διαβάζουν τις ετικέτες των τροφίμων και να γνωρίζουν πόσο νάτριο, κάλιο και άλλα θρεπτικά συστατικά περιέχουν τα τρόφιμα που καταναλώνουν.

Η αντιμετώπιση της καχεξίας που συνοδεύει τα προχωρημένα στάδια καρδιακής ανεπάρκειας αντιμετωπίζεται με μέτρηση των αναγκών σε λεύκωμα και ισοζυγισμένη δίαιτα.

Σχετικά με την πρόσληψη λίπους, πρέπει να γίνεται με σύνεση (περίπου το 30% της καθημερινής προσλαμβανόμενης ενέργειας) και να είναι ιδιαίτερα περιορισμένη η «κακή» μορφή του λίπους, δηλαδή το κορεσμένο. Αντιθέτως, όπως σε κάθε άνθρωπο έτσι και στους ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια προάγεται η πρόσληψη φυτικών ινών σε ημερήσια βάση (περίπου 25-35 γρ.), ενώ το προσλαμβανόμενο νερό μπορεί να χρειαστεί να μειωθεί σε ασθενείς με σοβαρή υπονατριαιμία (νάτριο<130 mEq/L).

Πρόληψη

Η πιο σημαντική θεραπεία είναι η πρόληψη. Στόχος της καρδιολογικής κλινικής πράξης είναι η εφαρμογή προγραμμάτων προληπτικής ιατρικής για την εκτίμηση, σχεδιασμό και μείωση του καρδιαγγειακού κινδύνου. Γνωρίζουμε πια ότι η αθηροσκλήρωση αν ακολουθούνται κακές συνήθεις καθημερινού τρόπου ζωής ξεκινά από τη νεαρή ηλικία και εξελίσσεται σιωπηρά για δεκαετίες. Τα συμπτώματα  συνήθως εμφανίζονται γύρω στην 5η – 6η δεκαετία της ζωής ή και νωρίτερα.

Όμως γνωρίζουμε επίσης πως δεν είναι αναπόφευκτη σε περιπτώσεις στεφανιαίας νόσου, σακχαρώδους διαβήτη και αρτηριακής υπέρτασης. Στην πραγματικότητα, είναι αποτέλεσμα συγκεκριμένων συνηθειών ζωής, οι οποίες αν υποστούν αλλαγή ή τροποποίηση η νόσος μπορεί να προληφθεί ή έστω να ανακοπεί η πορεία της. Τα μετρήσιμα μεγέθη, οι παράγοντες κινδύνου δηλαδή, είναι σημαντικοί γιατί αποτελούν στόχο θεραπευτικών παρεμβάσεων.

Η διατήρηση της υγείας της καρδιάς μας είναι αναγκαία για να έχουμε καλή ποιότητα ζωής ανεξάρτητα από την ηλικίας και το φύλο μας. Ο έλεγχος των βασικότερων παραγόντων καρδιαγγειακού κινδύνου, επιλέγοντας μια υγιεινή δίαιτα, αποφεύγοντας το κάπνισμα και ακολουθώντας φυσική άσκηση προλαμβάνει την εμφάνιση καρδιακών και αγγειακών εγκεφαλικών επεισοδίων και βοηθά στην επιβράδυνση της γήρανσης της καρδιάς μας.

Οπότε προσέχουμε:

  • Το σωματικό βάρος και ιδίως την κεντρική παχυσαρκία
  • Την περιφέρεια μέσης να είναι κάτω από 88 εκ. στις γυναίκες και κάτω από 102 στους άνδρες
  • Τήρηση ισορροπημένης δίαιτας
  • Άσκηση σύμφωνα με τις οδηγίες του ιατρού
  • Δίαιτα ισοζυγισμένη σε λεύκωμα και ηλεκτρολύτες
  • Τήρηση της φαρμακευτικής αγωγής ανάλογα με τις οδηγίες του γιατρού
  • Προσοχή στην κατανάλωση άλατος και στις ετικέτες τροφίμων.

 

Τηλεϊατρική

Η συχνή παρακολούθηση των ασθενών με καρδιακή ανεπάρκεια είναι αναγκαία για την βελτίωση της ποιότητας ζωής, την μείωση των επαναλαμβανόμενων νοσηλειών και της θνητότητας. Οι ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια τελικού σταδίου παρουσιάζουν πολύ συχνές νοσηλείες, οπότε, σημαντικό μέλημα των γιατρών είναι η διατήρηση των ασθενών στα αρχικά στάδια της νόσου, όπου τα συμπτώματα είναι ήπια και η ποιότητα ζωής παραμένει καλή.

Η σωστή παρακολούθηση του ασθενούς σημαίνει καταγραφή των συμπτωμάτων και του κλινικού του σταδίου, συνεχή υπενθύμιση τήρησης υγιεινής δίαιτας, επιτήρηση του σωματικού βάρους, της καρδιακής πίεσης και συχνότητας και τιτλοποίηση της φαρμακευτικής αγωγής στις μέγιστες ανεκτές δόσεις που αποδεδειγμένα βελτιώνουν και επιμηκύνουν την ζωή. Στις περιπτώσεις απομακρυσμένης πρόσβασης, η εφαρμογή προγραμμάτων τηλεϊατρικής μπορεί να συμβάλλουν στη διαχείριση των δεδομένων, αλλά και να παρακολουθούν την πορεία του ασθενή με βηματοδότη ή με αρρυθμίες, για άμεση παρέμβαση και χορήγηση της κατάλληλης θεραπείας.

«Δύσκολα» συμπτώματα

Τα κύρια συμπτώματα που θα πρέπει να ενεργοποιήσουν κάποιον για διερεύνηση της καρδιακής λειτουργία, είναι η δύσπνοια αρχικά στην έντονη προσπάθεια και στη συνέχεια στην καθημερινή δραστηριότητα, στην ηρεμία και στην κατάκλιση, η απότομη αύξηση σωματικού βάρους με εμφάνιση πρηξίματος στα πόδια, η εύκολη κόπωση ακόμα και σε συνήθεις δραστηριότητες, η εμφάνιση αρρυθμιών, επεισοδίων ζάλης και πόνου στο στήθος (στηθάγχης). Όλα τα παραπάνω αποτελούν  συμπτώματα που πρέπει να οδηγήσουν στον καρδιολόγο. Σε περίπτωση ογκολογικής αγωγής, τότε χρειάζεται τακτικότερη καρδιολογική παρακολούθηση, για την ασφαλή ολοκλήρωση της θεραπείας και την αποφυγή μακροχρόνιων προβλημάτων.

Διαβάστε επίσης: Καρδιακή αμυλοείδωση: Πλήττει σοβαρά την καρδιά

Ευπαθής ομάδα για την πανδημία

Οι ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια, ιδίως με σωστή τήρηση της φαρμακευτικής αγωγής αποτελούν Ομάδα Υψηλού κινδύνου σε περίπτωση προσβολής από τον ιό. Αυτό οφείλεται ότι η καρδιακή ανεπάρκεια προκαλεί ενεργοποίηση νευροορμονικών ουσιών, που χρησιμοποιεί ως όχημα ο ιός στην προσβολή του οργανισμού μας. Η φαρμακευτική αγωγή μπορεί να φέρει σε καλή ισορροπία την νευροορμονική αυτή διέγερση, εξασφαλίζοντας καλό λειτουργικό στάδιο και ποιότητα ζωής στους ασθενείς. Γι’ αυτό με βάση τα μέχρι τώρα επιστημονικά δεδομένα δεν συνιστάται διακοπή της αγωγής για την καρδιακή ανεπάρκεια, αλλά παρακολούθηση του σωματικού βάρους και των συμπτωμάτων που δείχνουν απορρύθμιση, όπως δύσπνοια,  ευκολότερη κόπωση, οιδήματα και δυσκολία κατάκλισης. Δεν πρέπει να διακόπτεται η αγωγή με αναστολείς του συστήματος ρενίνης – αγγειοτασίνης – αλδοστερόνης ή τα σύνθετα όπως σακουμπιτρίλη – βαλσαρτάνη γιατί είναι τα μόνα φάρμακα, όπως και οι β-αποκλειστές  που αποδεδειγμένα μειώνουν τη θνητότητα των ασθενών αυτών.

Τι χρειάζεται προσοχή

Οι ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια θα πρέπει να:

  • Ακολουθούν τις ιατρικές οδηγίες
  • Προσέχουν το σωματικό τους βάρος με καθημερινή ζύγιση
  • Διακόψουν το κάπνισμα
  • Ελέγχουν την αρτηριακή τους πίεση
  • Προσέχουν το αλάτι στο φαγητό (ελέγχουμε τις ετικέτες τροφίμων)
  • Τρώνε υγιεινά
  • Περιορίσουν καφέ και αλκοόλ
  • Γυμνάζονται σύμφωνα με τις ιατρικές οδηγίες
  • Ξεκουράζονται αρκετά
  • Να μην παραλείπουν τον ετήσιο αντιγριπικό εμβολιασμό
  • Ενημερώνουν τις υπηρεσίες ελέγχου που χρησιμοποιούν ανιχνευτές μετάλλων εάν έχουν εμφυτευμένο βηματοδότη ή απινιδωτή
  • Σε μακρύ ταξίδι να κινητοποιούνται συχνά (περπάτημα), να φορούν ειδικές ελαστικές κάλτσες ή και να παίρνουν αντιπηκτική 
  • ΠΗΓΗ IN.GR

Το τσιγάρο πυροδοτεί ή επιδεινώνει πολλές διαφορετικές οφθαλμοπάθειες και αποτελεί κύρια αιτία τύφλωσης στις ανεπτυγμένες χώρες, τονίζει ο χειρουργός οφθαλμίατρος δρ Αναστάσιος Ι. Κανελλόπουλος

Είναι τεκμηριωμένο πως το κάπνισμα σχετίζεται με τα καρδιαγγειακά νοσήματα, τις πνευμονοπάθειες και τον καρκίνο, όμως οι περισσότεροι αγνοούν ότι μπορεί να πλήξει και τα μάτια, οδηγώντας τους πάσχοντες μέχρι και στην τύφλωση.

 

Πώς συμβαίνει αυτό; «Οι τοξίνες που παράγονται κατά το κάπνισμα εισέρχονται στην κυκλοφορία του αίματος και, μέσω αυτής, φτάνουν σε όλα τα όργανα και τους ιστούς του σώματος, συμπεριλαμβανομένων των οφθαλμών. Ετσι, το κάπνισμα πυροδοτεί ή επιδεινώνει πολλές διαφορετικές οφθαλμοπάθειες και αποτελεί κύρια αιτία τύφλωσης στις ανεπτυγμένες χώρες. Δυστυχώς όμως πολλοί καπνιστές δεν γνωρίζουν πως διατρέχουν διπλάσιο κίνδυνο τύφλωσης απ’ ό,τι οι μη καπνιστές» εξηγεί ο χειρουργός οφθαλμίατρος, καθηγητής Οφθαλμολογίας του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης (NYU Medical School) δρ Αναστάσιος Ι. Κανελλόπουλος.

Ενδεικτικά αναφέρεται πως μελέτες έχουν δείξει ότι ορισμένα επιβλαβή μόρια που περιέχει ο καπνός των τσιγάρων δρουν ερεθιστικά στον επιπεφυκότα, τη διαφανή μεμβράνη που καλύπτει εξωτερικά τον οφθαλμικό βολβό και επιστρώνει εσωτερικά τα βλέφαρα. Πολλά συστατικά του καπνού εξάλλου μπορεί να οδηγήσουν σε οξεία συστολή των οφθαλμικών αρτηριών, μειώνοντας τη ροή αίματος στο μάτι.

Επιπλέον, η νικοτίνη και το μονοξείδιο του άνθρακα επιταχύνουν την αθηροσκλήρωση στις οφθαλμικές αρτηρίες και επεμβαίνουν στην ισορροπία των λιπιδίων, διεγείροντας τη συσσώρευση λιπωδών ιζημάτων στα τοιχώματα των αρτηριών. Ο καπνός των τσιγάρων περιέχει επίσης ελεύθερες ρίζες οξυγόνου, οι οποίες μπορεί να προκαλέσουν οξειδωτικές βλάβες στον αμφιβληστροειδή χιτώνα των ματιών, καθώς και βαρέα μέταλλα (όπως το κάδμιο, ο μόλυβδος και ο χαλκός) τα οποία μπορεί να συσσωρευθούν στον φυσικό φακό τους.

«Ολες αυτές οι επιδράσεις, μακροπρόθεσμα έχουν σοβαρές συνέπειες στην υγεία των ματιών» προσθέτει ο δρ Κανελλόπουλος. Και εξηγεί ποιες παθήσεις είναι πιθανόν να προκληθούν ή να επιδεινωθούν από το κάπνισμα.

Ηλικιακή εκφύλιση της ωχράς κηλίδας

Οι καπνιστές διατρέχουν 2 έως 3,5 φορές περισσότερες πιθανότητες να την εκδηλώσουν σε σύγκριση με τους μη καπνιστές. Ο κίνδυνος είναι δοσοεξαρτώμενος, δηλαδή όσο περισσότερα τσιγάρα καπνίζει κάποιος και επί όσο περισσότερα χρόνια τόσο περισσότερο κινδυνεύει. Κατά την ηλικιακή εκφύλιση της ωχράς κηλίδας καταστρέφεται το κεντρικό σημείο του αμφιβληστροειδούς χιτώνα, που είναι υπεύθυνο για την κεντρική και τη λεπτομερή όραση. Η συνέπεια είναι θόλωμα της όρασης και δημιουργία μαύρης σκιάς στο κέντρο του οπτικού πεδίου.

Καταρράκτης

Ο καταρράκτης είναι η πάχυνση και το θόλωμα του φυσικού, διαυγούς φακού του ματιού. Αναπτύσσεται σταδιακά με το πέρασμα του χρόνου. Οι πιθανότητες να εκδηλωθεί είναι διπλάσιες σε όσους καπνίζουν περισσότερα από 20 τσιγάρα ημερησίως απ’ όσες στους μη καπνιστές. Επιπλέον, στους καπνιστές μπορεί να εκδηλωθεί και σε νεότερες ηλικίες από το αναμενόμενο, ακόμα και σε πενητάρηδες. Και αυτό γιατί η ανάπτυξή του επιταχύνεται λόγω της συσσώρευσης στον φακό του ματιού των βαρέων μετάλλων που περιέχει ο καπνός των τσιγάρων.

Διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια

Η πάθηση αυτή είναι επιπλοκή του σακχαρώδους διαβήτη. Προκαλείται όταν τα αιμοφόρα αγγεία που τροφοδοτούν με αίμα τον αμφιβληστροειδή υφίστανται βλάβες από τα αυξημένα επίπεδα σακχάρου. Η βλάβη έχει ως συνέπεια διαφυγή υγρού ή αίματος και δημιουργία ουλώδους ιστού, ο οποίος διαταράσσει τις εικόνες που στέλνει ο αμφιβληστροειδής στον εγκέφαλο. Αν η κατάσταση δεν αντιμετωπιστεί εγκαίρως, μπορεί να οδηγήσει στην τύφλωση. Το κάπνισμα αυξάνει σημαντικά τον κίνδυνο αμφιβληστροειδοπάθειας, κυρίως στους πάσχοντες από τύπου 1 διαβήτη, διότι μειώνει την παροχή οξυγόνου στα μάτια. Επιπλέον, παρεμποδίζει τη ρύθμιση των επιπέδων γλυκόζης (σακχάρου) του αίματος.

Οπτική νευροπάθεια

Οι καπνιστές έχουν 16 φορές περισσότερες πιθανότητες να εκδηλώσουν προβλήματα στο οπτικό νεύρο σε σύγκριση με τους μη καπνιστές. Μάλιστα συχνά τα εκδηλώνουν σε νεότερη ηλικία (έως και 12 χρόνια νωρίτερα απ’ ό,τι οι μη καπνιστές). Το οπτικό νεύρο συνδέει το μάτι με τον εγκέφαλο και οι βλάβες σε αυτό οδηγούν σε μη αναστρέψιμη απώλεια της όρασης. Οι βλάβες αναπτύσσονται όταν αποφραχθούν εν μέρει ή πλήρως τα αιμοφόρα αγγεία που το τροφοδοτούν με αίμα. Το κάπνισμα μπορεί επίσης να αυξήσει τον κίνδυνο για γλαύκωμα, το οποίο επίσης επηρεάζει το οπτικό νεύρο.

Οπτική νευρίτιδα

Η οπτική νευρίτιδα εκδηλώνεται όταν αναπτύσσεται φλεγμονή στις νευρικές ίνες του οπτικού νεύρου. Η φλεγμονή βλάπτει την όραση. Το κάπνισμα επιδεινώνει την κατάσταση, λόγω της έλλειψης οξυγόνου που προκαλεί το μονοξείδιο του άνθρακα που εισπνέουν οι καπνιστές από τον καπνό.

Θυρεοειδική οφθαλμοπάθεια

Στη συντριπτική πλειονότητα των περιπτώσεων (στο 85%) οφείλεται στον υπερθυρεοειδισμό, συνήθως στη νόσο του Graves. Είναι ένα φλεγμονώδες αυτοάνοσο νόσημα που προκαλεί διόγκωση των μυών, του λίπους και του συνδετικού ιστού των ματιών. Τα μάτια μπορεί να παρουσιάσουν οίδημα, να προεξέχουν (εξόφθαλμος) ή να έχουν πρόπτωση των βλεφάρων. Η θυρεοειδική οφθαλμοπάθεια εκδηλώνεται με πόνο, δακρύρροια, διπλωπία και ελάττωση της όρασης. Μερικές φορές οι βλάβες είναι μη αναστρέψιμες. Το κάπνισμα μπορεί να επιδεινώσει την κατάσταση και να εντείνει την απώλεια της όρασης.

Ραγοειδίτιδα

Η ραγοειδίτιδα είναι φλεγμονή στον ραγοειδή χιτώνα, δηλαδή στο μεσαίο από τα τρία στρώματα από τα οποία αποτελείται το μάτι. Εκδηλώνεται στο ένα μάτι ή και στα δύο, με κοκκίνισμα, πόνο, ευαισθησία στο φως, θολή όραση, εμφάνιση μαύρων κηλίδων που αιωρούνται στο οπτικό πεδίο και μειωμένη όραση. Το κάπνισμα έχει αιτιολογική συσχέτιση με τη ραγοειδίτιδα και αυξάνει κατά τουλάχιστον 2,2 φορές τον κίνδυνο αναπτύξεώς της.

«Το κάπνισμα είναι πάρα πολύ επικίνδυνο για την όραση. Είναι χαρακτηριστικό ότι από το σύνολο των περιπτώσεων ηλικιακής εκφύλισης της ωχράς, που είναι η συνηθέστερη αιτία τύφλωσης στη Δύση, το ένα τέταρτο πιστεύεται ότι σχετίζεται με ενεργή ή παλαιότερη, μακροχρόνια έκθεση στον καπνό των τσιγάρων» επισημαίνει ο δρ Κανελλόπουλος. «Η διακοπή του καπνίσματος ή η αποφυγή του καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής είναι ένα από τα πιο αποτελεσματικά μέτρα για την προστασία της όρασης, μαζί με τον συστηματικό προληπτικό περιοδικό έλεγχο (τσεκάπ)» καταλήγει.

ΠΗΓΗ IN.GR

Σύμφωνα με έρευνα για να βρούμε ευημερία στη ζωή μας χρειάζεται να αισθανόμαστε καλά για τη ζωή και για τον εαυτό μας. Οι ψυχολόγοι λένε ότι η ευημερία είναι μια λέξη που οι περισσότεροι άνθρωποι θα ήταν ευτυχείς να περιγράψουν τον εαυτό τους την οποία όμως η επιστήμη δεν έχει καταφέρει να κατηγοριοποιήσει και να περιγράψει με συνέπεια μέχρι και σήμερα. Φαίνεται να είναι τελικά μια ξεχωριστή εμπειρία ανάπτυξης που βιώνει ένα πρόσωπο ότι γίνεται καλύτερος σε κάτι και αποκτά μια ιδιαίτερη δεξιότητα και εξειδίκευση σε κάτι. Έρευνες παρουσιάζουν δύο λίστες που περιγράφουν τα συστατικά για να είναι κάποιος σε ευημερία. Ο άνθρωπος χρειάζεται να είναι αισιόδοξος ,ευέλικτος, κοινωνικά ικανός και να έχει αυτοπεποίθεση. Στη δεύτερη λίστα ,χρειάζεται να έχει συναδέλφους ,οικογένεια ,ήρεμο περιβάλλον και να τον εμπιστεύονται. Από τα τέλη του 20 αιώνα έχει υπάρξει μια τάση στην επιστήμη ,να κατανοήσουμε καλύτερα την ανθρώπινη αυτοπραγμάτωση και την ευημερία. Οι άνθρωποι μπορεί να είναι όσον τον δυνατόν λειτουργικοί και αποδοτικοί. Ένα μέρος οφείλεται στην  έλλειψη συμφωνίας για τα χαρακτηριστικά της. Ψυχολόγοι ακόμα μελέτησαν και την ευημερία μωρών.